Τι ακριβώς σημαίνει «90% πιθανότητα βροχής»;

Στο ερώτημα αυτό δεν μπορεί να απαντήσει ούτε η Μετεωρολογική Υπηρεσία.

Πρακτικά σημαίνει ότι από τις εκατό παρόμοιες προβλέψεις έχουν επιβεβαιωθεί οι ενενήντα. Επίσης το ποσοστό καταδεικνύει το βαθμό βεβαιότητας τον οποίο η Μετεωρολογική Υπηρεσία αποδίδει στις προβλέψεις της. Μπερδευτήκατε; Σας προτείνουμε να αντιμετωπίσετε αυτά τα ποσοστά όπως τα φανάρια. Τουτέστιν, έχετε πάνω από 70% πιθανότητες να είναι κόκκινα, πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον θα βρέξει, 50–70% να είναι πορτοκαλί, οπότε η βροχή είναι αρκετά πιθανή και κάτω από το 50% να είναι πράσινα, οπότε δεν υπάρχει λόγος να πάρετε μαζί σας ομπρέλα.

Γιατί το βάρος που δείχνει η ζυγαριά μεταβάλλεται όταν κινούμαστε;

Οι ζυγαριές ελέγχου του σωματικού μας βάρους μετρούν τα κιλά με βάση έναν μηχανισμό ονόματι «αποθήκη φορτίου».

Οι οικιακές ζυγαριές διαθέτουν μια μικρή μπάρα αλουμινίου που δεν ξεπερνά το μήκος των δαχτύλων μας και βρίσκεται στο κέντρο, κάτω από την επιφάνεια στην οποία πατούν τα πόδια μας. Όταν ανεβαίνουμε στη ζυγαριά το βάρος μας λυγίζει την μπάρα, η οποία συνδέεται με ένα δυναμόμετρο. Πρόκειται για όργανο που υπολογίζει το βάρος με βάση το μέγεθος της καμπύλης που δημιουργείται στην μπάρα τη στιγμή που ανεβαίνουμε στη ζυγαριά. Όταν κινούμαστε μεταφέρουμε το βάρος από το ένα πόδι στο άλλο μεταβάλλοντας αυτή την καμπύλη. Η μεταβολή λογίζεται από το δυναμόμετρο ως φαινομενική μεταβολή βάρους. Στις ζυγαριές ακριβείας, ακόμη κι όταν στεκόμαστε ακίνητοι, η βελόνα τρέμει ρυθμικά ανάλογα με τους χτύπους της καρδιάς μας.

Γιατί βγαίνουμε με κόκκινα μάτια στις κοντινές φωτογραφίες;

Το μάτι μας αποτελείται από τρία στρώματα: τον αμφιβληστροειδή χιτώνα (που είναι ευαίσθητος στο φως), τον χοροειδή (μια στιβάδα αιμοφόρων αγγείων πίσω από τον αμφιβληστροειδή, τα οποία τον τροφοδοτούν με αίμα) και το σκληρό χιτώνα (μια αδιαφανή στιβάδα, που βρίσκεται πίσω). Το φως που αντανακλάται από το σκληρό χιτώνα στο φακό έχει περάσει δύο φορές μέσα από τον -πλούσιο σε αίμα- χοροειδή, με αποτέλεσμα τα μάτια μας να βγαίνουν κόκκινα στη φωτογραφία.

Déjà vu: το μυστήριο της μνήμης.

Το μυστηριώδες φαινόμενο του déjà vu έβαλαν στο στόχαστρο οι επιστήμονες, προκειμένου να κατανοήσουν τις διαδικασίες που ενεργοποιούνται όταν μας δημιουργείται η πεποίθηση ότι κάποια γεγονότα τα έχουμε ξαναζήσει.

Υπολογίζεται ότι περίπου το 97% των ανθρώπων έχουν βιώσει déjà vu.

Δυο διαδικασίες-κλειδιά συμβάλλουν για να αναγνωρίσει κάποιος ένα οικείο αντικείμενο ή στιγμιότυπο. Πρώτον, ο εγκέφαλος ανατρέχει στην μνήμη για να ελέγξει αν το περιεχόμενο του στιγμιοτύπου έχει ιδωθεί στο παρελθόν. Αν κάτι τέτοιο έχει όντως συμβεί, ένα άλλο τμήμα του εγκεφάλου αναγνωρίζει το στιγμιότυπο ή το αντικείμενο ως οικείο. Στο déjà vu, αυτή η δεύτερη διαδικασία προκύπτει ως λάθος, με αποτέλεσμα το αίσθημα οικειότητας να προκαλείται εσφαλμένα από ένα καινούργιο αντικείμενο ή στιγμιότυπο.

Η ερευνητική ομάδα του Leeds Memory Group υποστηρίζει ότι έχει κάνει σημαντικά βήματα στην εργαστηριακή δημιουργία της συγκεκριμένης αίσθησης μέσω ύπνωσης. Η ύπνωση χρησιμοποιήθηκε για να «αφυπνίσουν» το δεύτερο τμήμα της διαδικασίας αναγνώρισης και να δημιουργήσουν αίσθηση οικειότητας για κάτι που οι συμμετέχοντες δεν είχαν ξαναδεί ποτέ.

Οι ερευνητές έδειξαν στους εθελοντές 24 συνηθισμένες λέξεις και αφού τους υπνώτισαν, τους είπαν ότι όταν θα τους ξαναπαρουσίαζαν μία λέξη σε κόκκινο πλαίσιο, αυτοί θα αισθάνονταν ότι η λέξη είναι οικεία, αν και δεν θα ήξεραν πότε ήταν η τελευταία φορά που την είδαν. Αν η λέξη ήταν σε πράσινο πλαίσιο, θα σήμαινε ότι η λέξη ανήκε στην αρχική λίστα των 24.

Αφού συνήλθαν από την ύπνωση, οι εθελοντές είδαν μια σειρά λέξεων σε πλαίσια ποικίλων χρωμάτων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δεν ήταν στην πρώτη λίστα των 24 και οι οποίες είχαν είτε κόκκινο είτε πράσινο πλαίσιο.

Από τα 18 άτομα που συμμετείχαν, οι δέκα ανέφεραν μια περίεργη αίσθηση όταν είδαν καινούργιες λέξεις σε κόκκινο πλαίσιο και πέντε δήλωσαν ότι σίγουρα ήταν déjà vu.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Alan Brown, ειδικό στο φαινόμενο του déjà vu στο South Methodist University του Ντάλας, «το να χρησιμοποιείς υποβολή για να ενεργοποιήσεις ή να εξομοιώσεις μία εμπειρία déjà vu μπορεί δυνητικά να είναι ένας αποδοτικός τρόπος για να διερευνήσεις το φαινόμενο. Δεν ξέρω πολλές λεπτομέρειες για το πρόγραμμα του Leeds αλλά από αυτά που ξέρω, φαίνεται ότι είναι μια εργασία με ενδιαφέροντα αποτελέσματα».

Ο ερευνητής Akira O'Connor παρουσίασε τα ευρήματα στο Διεθνές Συνέδριο Μνήμης που έλαβε χώρα στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.

Γιατί η αλυσίδα των ποδηλάτων βρίσκεται στη δεξιά πλευρά;

Πρόκειται για τυχαία επιλογή, η οποία αποδείχθηκε σωστή κατά την πρακτική της εφαρμογή.

Αν η αλυσίδα φύγει τοποθετείται για ασφάλεια στα γρανάζια, καθώς ο ποδηλάτης είναι προστατευμένος από την κίνηση του δρόμου. Η θέση της αλυσίδας στα δεξιά ισχύει ακόμα και στην Αγγλία, όπου η κίνηση των αυτοκινήτων γίνεται με την αντίθετη φορά. Μια άλλη εξήγηση σχετίζεται με τη μηχανική των ποδηλάτων. Προκειμένου τα γρανάζια τους να αλλάζουν ταχύτητες, βιδώνουν στον πίσω τροχό. Έτσι η περιστροφή γύρω από τον άξονα του τροχού, η οποία γίνεται με τη φορά του ρολογιού, διατηρεί σφιγμένα τα γρανάζια πάνω στον τροχό. Με την αλυσίδα στα αριστερά η περιστροφή των δεξιόστροφων γραναζιών θα γινόταν με φορά αντίθετη από εκείνη του ρολογιού, με αποτέλεσμα να ξεβιδώνουν. Παρ' όλα αυτά, το αριστερό πετάλι διαθέτει αριστερόστροφη βίδα για να διατηρείται σταθερό. Σε κάθε περίπτωση, αν είναι απαραίτητο η αλυσίδα τοποθετείται και στα αριστερά, όπως συμβαίνει με τη μία από τις δύο αλυσίδες των διθέσιων ποδηλάτων.

Ποιες είναι οι πιθανότητες να κερδίσουμε το Λόττο, αν ποντάρουμε σε έξι διαδοχικά νούμερα, όπως από το 1 μέχρι το 6;

Στο Λόττο υπάρχουν 13.983.816 πιθανοί συνδυασμοί των έξι αριθμών που κληρώνονται. Επομένως, οι πιθανότητες να κερδίσουν οι αριθμοί 1, 2, 3, 4, 5, 6 είναι 13.983.816 προς μία. Εκ πρώτης όψεως, πρόκειται για μια άστοχη επιλογή. Αν όμως το καλοσκεφτεί κανείς, οποιοδήποτε ομάδα έξι αριθμών κι αν διαλέξουμε, έχουμε ακριβώς τις ίδιες πιθανότητες να πιάσουμε εξάρι.

Τα περίεργα των σπορ!

Ο Μάικλ Τζόρνταν βγάζει περισσότερα χρήματα από την Nike σε ετήσια βάση από το σύνολο των εργαζομένων...
στο εργοστάσιο της Nike στη Μαλαισία.

Αυτό είναι ένα μόνο από τα περίεργα δεδομένα από τον κόσμο των σπορ καθώς μεταξύ 1900 και 1920 υπήρχε ένα ολυμπιακό μάλιστα άθλημα που λεγόταν Tug of War, αυτό δηλαδή που δύο ομάδες τραβώντας το ίδιο σκοινί προσπαθούν να τραβήξουν η μία την άλλη.

Στο μπόουλινγκ πάλι τρία συνεχόμενα strike ονομάζονται "Τουρκία" ενώ το Πίτσμπουργκ είναι η μοναδική πόλη στον κόσμο, όπου όλες οι βασικές αθλητικές ομάδες έχουν τα ίδια χρώματα: μαύρο και χρυσό.

Σπορ και αθλητισμό συνδια΄ζουν οι γυμνιστές καθώς παίζουν βόλεϊ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο άθλημα ενώ δεν έχει υπάρξει ποτέ άλτης που να παρέμεινε στο έδαφος πάνω από ένα δευτερόλεπτο.

Μία άλλη ενδιαφέρουσα... αθλητική πληροφορία είναι ότι το πέταγμα του χαρταετού αποτελεί επαγγελματικό άθλημα στην Ταϊλάνδη.
Ιδιαίτερα πάντα, βαρετά ποτέ τα σπορ.