Πρόκειται για ένα από τα παλιότερα και άλυτα προβλήματα της θεωρίας αριθμών.
Διατυπώθηκε από τον Κρίστιαν Γκόλντμπαχ το 1742 σε μια επιστολή του προς τον Ελβετό μαθηματικό Λέοναρντ Όιλερ. Στην επιστολή του ο Γκόλντμπαχ ισχυρίστηκε ότι α) κάθε άρτιος φυσικός αριθμός είναι ίσος με το άθροισμα δύο πρώτων αριθμών και ότι β) κάθε φυσικός αριθμός μεγαλύτερος του 2, άρτιος ή περιττός, είναι ίσος με το άθροισμα τριών πρώτων αριθμών. Η εικασία έχει επιβεβαιωθεί με τη χρήση υπολογιστών για τους αριθμούς μέχρι το 4•1014. Αυτό θα αρκούσε για να πείσει τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά όχι τους μαθηματικούς.
Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010
Πώς γίνεται το 98% του DNA μας να είναι ίδιο με των χιμπαντζήδων, αλλά να είμαστε τόσο διαφορετικοί;
Το περίεργο είναι ότι το 2% του DNA μας διαφέρει, δεδομένου ότι είμαστε τόσο όμοιοι με τους χιμπαντζήδες.
Έχουμε σχεδόν το ίδιο μέγεθος σώματος, τον ίδιο αριθμό χεριών, ποδιών και δακτύλων, θερμό αίμα, στερεοσκοπική έγχρωμη όραση, καθώς και τριχοφυΐα. Θηλάζουμε τα μικρά μας, γελάμε, ρίχνουμε μπουνιές όταν τσακωνόμαστε και γαργαλάμε ο ένας τον άλλο. Έχουμε τον ίδιο τύπο κυττάρων, με τις ίδιες μεμβράνες και μιτοχόνδρια και ριβοσώματα. Μεταβολίζουμε τη γλυκόζη από το φαγητό και το οξυγόνο από τον αέρα σε ενέργεια, ενώ εκπνέουμε διοξείδιο του άνθρακα.
Όλα τα είδη ζωής στη Γη έχουν έναν κοινό πρόγονο, επομένως και κοινό κυτταρικό μηχανισμό - ειδικά οι πολυκύτταροι οργανισμοί. Έχουμε κατά 85% κοινό DNA με το ψάρι-ζέβρα και κατά 36% με τη φρουτόμυγα. Οι εξελικτικοί δρόμοι του ανθρώπου και του χιμπαντζή χωρίστηκαν πριν από έξι εκατομμύρια χρόνια, χρονικό διάστημα που συνιστά μόλις το 0,13% της ιστορίας της ζωής στη Γη. Αυτά τα μακρινά «ξαδέρφια» μας μάς φαίνονται τόσο διαφορετικά επειδή έχουμε ιδιαίτερα οξυμένη την ικανότητα να εντοπίζουμε διαφορές σε πλάσματα που δεν είναι εντελώς όμοια με εμάς. Πραγματικά, πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν μια γαρίδα από μια καραβίδα, αλλά δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αναγνωρίσουν ποιος είναι Αιθίοπας και ποιος Ινουίτ, παρ' όλο που οι διαφορές στο DNA των τελευταίων δεν ξεπερνούν το 0,25%.
Έχουμε σχεδόν το ίδιο μέγεθος σώματος, τον ίδιο αριθμό χεριών, ποδιών και δακτύλων, θερμό αίμα, στερεοσκοπική έγχρωμη όραση, καθώς και τριχοφυΐα. Θηλάζουμε τα μικρά μας, γελάμε, ρίχνουμε μπουνιές όταν τσακωνόμαστε και γαργαλάμε ο ένας τον άλλο. Έχουμε τον ίδιο τύπο κυττάρων, με τις ίδιες μεμβράνες και μιτοχόνδρια και ριβοσώματα. Μεταβολίζουμε τη γλυκόζη από το φαγητό και το οξυγόνο από τον αέρα σε ενέργεια, ενώ εκπνέουμε διοξείδιο του άνθρακα.
Όλα τα είδη ζωής στη Γη έχουν έναν κοινό πρόγονο, επομένως και κοινό κυτταρικό μηχανισμό - ειδικά οι πολυκύτταροι οργανισμοί. Έχουμε κατά 85% κοινό DNA με το ψάρι-ζέβρα και κατά 36% με τη φρουτόμυγα. Οι εξελικτικοί δρόμοι του ανθρώπου και του χιμπαντζή χωρίστηκαν πριν από έξι εκατομμύρια χρόνια, χρονικό διάστημα που συνιστά μόλις το 0,13% της ιστορίας της ζωής στη Γη. Αυτά τα μακρινά «ξαδέρφια» μας μάς φαίνονται τόσο διαφορετικά επειδή έχουμε ιδιαίτερα οξυμένη την ικανότητα να εντοπίζουμε διαφορές σε πλάσματα που δεν είναι εντελώς όμοια με εμάς. Πραγματικά, πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν μια γαρίδα από μια καραβίδα, αλλά δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αναγνωρίσουν ποιος είναι Αιθίοπας και ποιος Ινουίτ, παρ' όλο που οι διαφορές στο DNA των τελευταίων δεν ξεπερνούν το 0,25%.
Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010
Από που βγήκε η φράση...«Το νινί σέρνει καράβι»;
Πριν γίνει ο ισθμός της Κορίνθου, για να έκανε κάποιος το ταξίδι Πειραιάς-Πάτρα θα έπρεπε να κάνει τον γύρο της Πελοποννήσου. Για να κόψουν δρόμο, έβγαζαν τα πλοία στο στενό του Ισθμού και βάζοντας μεγάλα ξύλα από κάτω, έσερναν το πλοίο πάνω στη γη μέχρι να το βγάλουν από τον Κορινθιακό κόλπο. Φυσικά όλη αυτή η διαδικασία ήθελε…
αρκετές μέρες και ήταν πάρα πολύ κουραστική για τους ναυτικούς που το τραβούσαν.
Όμως σε αυτό το στενό κομμάτι της γης υπήρχαν πάρα πολλοί οίκοι ανοχής. Έτσι λοιπόν οι ναυτικοί, παρόλο που κουράζονταν, προτιμούσαν να σέρνουν το καράβι και να πηγαίνουν στους οίκους ανοχής παρά να κάνουν τον κύκλο.
αρκετές μέρες και ήταν πάρα πολύ κουραστική για τους ναυτικούς που το τραβούσαν.
Όμως σε αυτό το στενό κομμάτι της γης υπήρχαν πάρα πολλοί οίκοι ανοχής. Έτσι λοιπόν οι ναυτικοί, παρόλο που κουράζονταν, προτιμούσαν να σέρνουν το καράβι και να πηγαίνουν στους οίκους ανοχής παρά να κάνουν τον κύκλο.
Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010
Πώς γεννήθηκε το βραβείο Νόμπελ;
Το βραβείο εμπνεύστηκε ο Άλφρεντ Μπέρναρντ Νόμπελ, χημικός από τη Σουηδία (1833-1896). Αυτός εφηύρε τη δυναμίτιδα και αργότερα τη βαλλιστίτιδα, εκρηκτικό που χρησιμοποιείται για τη γόμωση των όλμων.
Από τις ευρεσιτεχνίες καθώς και από άλλες πρωτοβουλίες του στο βιομηχανικό τομέα δημιούργησε μια τεράστια περιουσία, την οποία δώρισε το 1895 σ' ένα ίδρυμα, με σκοπό να απονέμει κάθε χρόνο πέντε βραβεία σ' εκείνους που πρόσφεραν τις σημαντικότερες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα στους τομείς της χημείας, της ιατρικής ή φυσιολογίας, της λογοτεχνίας, της φυσικής και της προαγωγής των καλών σχέσεων μεταξύ των λαών (βραβείο ειρήνης). Όρισε επίσης ότι τα τέσσερα πρώτα βραβεία θα απονέμονταν από σουηδικά ιδρύματα, ενώ εκείνο για την ειρήνη από μια επιτροπή εκλεγμένη από το νορβηγικό Κοινοβούλιο. Δεν ξέρουμε ποιος είναι ο λόγος αυτής της επιλογής. Από το 1814 η Σουηδία και η Νορβηγία ενώθηκαν σ' ένα βασίλειο, αλλά στα τέλη εκείνου του αιώνα οι Νορβηγοί επεδίωκαν την απόσχιση. Ίσως ο Νόμπελ πίστευε ότι μ' αυτό τον τρόπο θα βοηθούσε στην ειρηνική διευθέτηση του προβλήματος. Κάθε Οκτώβριο γίνονται γνωστά τα ονόματα των νικητών. Η απονομή των βραβείων στη Στοκχόλμη και στο Όσλο γίνεται στις 10 Δεκεμβρίου, επέτειο του θανάτου του Νόμπελ. Το πρώτο βραβείο απονεμήθηκε το 1901. Το 1968 η Τράπεζα της Σουηδίας θέσπισε ένα επιπλέον βραβείο για την οικονομία, το οποίο ονομάστηκε Βραβείο στη Μνήμη του Νόμπελ και απονέμεται μαζί με τα υπόλοιπα.
Από τις ευρεσιτεχνίες καθώς και από άλλες πρωτοβουλίες του στο βιομηχανικό τομέα δημιούργησε μια τεράστια περιουσία, την οποία δώρισε το 1895 σ' ένα ίδρυμα, με σκοπό να απονέμει κάθε χρόνο πέντε βραβεία σ' εκείνους που πρόσφεραν τις σημαντικότερες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα στους τομείς της χημείας, της ιατρικής ή φυσιολογίας, της λογοτεχνίας, της φυσικής και της προαγωγής των καλών σχέσεων μεταξύ των λαών (βραβείο ειρήνης). Όρισε επίσης ότι τα τέσσερα πρώτα βραβεία θα απονέμονταν από σουηδικά ιδρύματα, ενώ εκείνο για την ειρήνη από μια επιτροπή εκλεγμένη από το νορβηγικό Κοινοβούλιο. Δεν ξέρουμε ποιος είναι ο λόγος αυτής της επιλογής. Από το 1814 η Σουηδία και η Νορβηγία ενώθηκαν σ' ένα βασίλειο, αλλά στα τέλη εκείνου του αιώνα οι Νορβηγοί επεδίωκαν την απόσχιση. Ίσως ο Νόμπελ πίστευε ότι μ' αυτό τον τρόπο θα βοηθούσε στην ειρηνική διευθέτηση του προβλήματος. Κάθε Οκτώβριο γίνονται γνωστά τα ονόματα των νικητών. Η απονομή των βραβείων στη Στοκχόλμη και στο Όσλο γίνεται στις 10 Δεκεμβρίου, επέτειο του θανάτου του Νόμπελ. Το πρώτο βραβείο απονεμήθηκε το 1901. Το 1968 η Τράπεζα της Σουηδίας θέσπισε ένα επιπλέον βραβείο για την οικονομία, το οποίο ονομάστηκε Βραβείο στη Μνήμη του Νόμπελ και απονέμεται μαζί με τα υπόλοιπα.
Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010
Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ.
Συνήθως οι άνθρωποι αποζητούν αυτό που τους λείπει πιο πολύ. Και σχεδόν πάντα όταν αυτή η αγωνιώδης αναζήτηση ευοδωθεί, προκύπτουν μικρά θαύματα. Σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων εμπίπτει και ο Σκοτσέζος Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ, οι εφευρέσεις του οποίου άλλαξαν τη μορφή του κόσμου μας.
Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου του 1847 στο Εδιμβούργο της Σκοτίας. Ο πατέρας του, Αλεξάντερ Μέλβιλ Μπελ, γνωστός ρήτορας, είχε εκδώσει 200 βιβλία προσπαθώντας να βελτιώσει την παιδεία των κωφαλάλων. Και πώς θα μπορούσε να κάνει αλλιώς, αφού η σύζυγός του και μητέρα του Αλεξάντερ, η Ελάιζα Γκρέις Σάιμοντς Μπελ, ήταν κωφή. Ο Αλεξάντερ λοιπόν και τα δυο αδέρφια του εκπαιδεύτηκαν από τον πατέρα τους προκειμένου να συνεχίσουν την αποστολή του: να ρίξουν γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους με προβλήματα ακοής και στην υπόλοιπη κοινωνία. Βέβαια για τον Αλεξάντερ τον γηραιότερο τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα σχεδίαζε, καθώς «η ζωή είναι αυτό που συμβαίνει τη στιγμή που εμείς κάνουμε σχέδια».
Η φυγή στη Νέα Γη. Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ παρακολούθησε μαθήματα για ένα χρόνο σε ιδιωτικό σχολείο, για δύο χρόνια στο Βασιλικό Γυμνάσιο του Εδιμβούργου και για μικρό διάστημα στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου και αυτό ήταν. Το μεγαλύτερο μέρος της εκπαίδευσής του το έλαβε κατ’ οίκον από τον πατέρα του, ενώ σε πολλά πεδία ήταν αυτοδίδακτος. Έτσι σε ηλικία 21 ετών, το 1868, κατόρθωσε να εργάζεται ως επιμελητής στο Πανεπιστήμιο δίπλα στον πατέρα του στο Λονδίνο. Δυστυχώς όμως για την οικογένεια Μπελ τα πράγματα δεν εξελίχτηκαν και τόσο καλά. Η φυματίωση, η μάστιγα της εποχής, σκότωσε τα δύο αδέλφια του, ενώ και ο ίδιος ο Αλεξάντερ μόλις και μετά βίας γλίτωσε, έχοντας όμως μια σοβαρά κλονισμένη υγεία. Οι γονείς αντιλήφθηκαν ότι το υγρό κλίμα της Μεγάλης Βρετανίας ίσως αποτελειώσει αυτό που ξεκίνησε η φυματίωση και έτσι το 1870 μετανάστευσαν στον Καναδά.
Σε αναζήτηση του ήχου. Ο Μπελ δεν άργησε να προσαρμοστεί στη Νέα Γη. Ήδη από τον επόμενο χρόνο δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης την τεχνική ομιλίας των κωφαλάλων, δημιουργώντας τον κώδικα ομιλίας τους με κινήσεις των χεριών, των χειλιών και της γλώσσας με βάση το βιβλίο του πατέρα του Ομιλία μέσω της όρασης (Visible Speech). Το 1872 άνοιξε δική του σχολή όπου εκπαίδευε καθηγητές για κωφαλάλους, εκδίδοντας παράλληλα το σύγγραμμα με τίτλο Πρωτοπόρος στην ομιλία μέσω της όρασης (Visible Speech Pioneer).
Ωστόσο, περιβαλλόμενος σε όλη του τη ζωή από ανθρώπους για τους οποίους ο ήχος ήταν terra incognita, o Μπελ κατά ένα μυστήριο τρόπο στράφηκε προς τα εκεί: την αναπαραγωγή ήχου με τεχνητά μέσα. Πολύτιμος συνοδοιπόρος του σε αυτό το ταξίδι υπήρξε ο Τόμας Γουάτσον, ένας νεαρός επιστήμονας και κατασκευαστής μοντέλων μηχανών που πειραματιζόταν στην κατασκευή μιας διάταξης που θα μετέδιδε ήχο με τη βοήθεια του ηλεκτρισμού.
Παντού υπάρχει ένας Γουάτσον. Βρισκόμαστε στο 1875: ο Μπελ συνεχίζει αδιάκοπα τα πειράματά του. Πάντα με τη βοήθεια του Γουάτσον προσπαθεί να ανακαλύψει έναν τρόπο μετάδοσης της ανθρώπινης ομιλίας με καλώδια, μετατρέποντας τα ηχητικά κύματα σε ηλεκτρικό ρεύμα. Μια από εκείνες τις ημέρες ο Μπελ μουρμουρά στο υπόγειο του σπιτιού του αναζητώντας τον Γουάτσον. Ξαφνικά από τις σκάλες κατεβαίνει ο Γουάτσον, ο οποίος εμβρόντητος τον ρωτά αν τον φώναξε. Η φωνή του Μπελ είχε μεταφερθεί μέσα από την πειραματική συσκευή τους και είχε ακουστεί πεντακάθαρα στον πάνω όροφο. Επρόκειτο για την πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία του κόσμου. Στις 7 Μαρτίου του 1876 το Γραφείο Ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ έδωσε στον Μπελ το σχετικό δίπλωμα που κατοχύρωνε τη συσκευή που μεταδίδει τον ήχο και τη φωνή τηλεγραφικώς.
Πρώιμο CD (φωτόφωνο). Το 1877 παντρεύτηκε την κατά 10 χρόνια νεότερή του κωφάλαλη πρώην μαθήτριά του Μέιμπελ Χιούμπαρντ. Ωστόσο ούτε το οικογενειακό νοικοκύρεμα αποτέλεσε αιτία για να σταματήσει τις έρευνές του. Η επόμενη ανακάλυψη του Μπελ σχετιζόταν με τη μετάδοση του ήχου μέσω μιας φωτεινής δέσμης. Την εφεύρεση αυτή την ονόμασε φωτόφωνο. Το 1880 τιμήθηκε για το έργο του από τη Γαλλία με το ειδικό βραβείο Βόλτα και μεγάλη οικονομική ενίσχυση. Χάρη σε αυτή την ενίσχυση μπόρεσε να χρηματοδοτήσει τις ερευνητικές δραστηριότητές του γύρω από το ζήτημα της εγγραφής του ήχου. Χρησιμοποιώντας ένα χαρακτικό στέλεχος με ελεγχόμενη ταχύτητα και δίσκους ή κυλίνδρους από κερί κατόρθωσε να εγγράψει σε αυτούς τους δίσκους κάποιους ήχους και να τους αναπαραγάγει. Αυτή τη συσκευή την ονόμασε γραφόφωνο. Την προσοχή του τράβηξαν και άλλα ερευνητικά θέματα όπως η ακτινοβολία του ήλιου, το τετράεδρο ως θεμελιώδης δομική μονάδα και τα υδροπτέρυγα σκάφη.
Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ πέθανε στις 2 Αυγούστου του 1922 στο Κέιπ Μπρίτον Άιλαντ, στη Νέα Σκοτία του Καναδά, αφήνοντας πίσω 18 διπλώματα ευρεσιτεχνίας για συσκευές και εφευρέσεις που άλλαξαν τον κόσμο.
Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου του 1847 στο Εδιμβούργο της Σκοτίας. Ο πατέρας του, Αλεξάντερ Μέλβιλ Μπελ, γνωστός ρήτορας, είχε εκδώσει 200 βιβλία προσπαθώντας να βελτιώσει την παιδεία των κωφαλάλων. Και πώς θα μπορούσε να κάνει αλλιώς, αφού η σύζυγός του και μητέρα του Αλεξάντερ, η Ελάιζα Γκρέις Σάιμοντς Μπελ, ήταν κωφή. Ο Αλεξάντερ λοιπόν και τα δυο αδέρφια του εκπαιδεύτηκαν από τον πατέρα τους προκειμένου να συνεχίσουν την αποστολή του: να ρίξουν γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους με προβλήματα ακοής και στην υπόλοιπη κοινωνία. Βέβαια για τον Αλεξάντερ τον γηραιότερο τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα σχεδίαζε, καθώς «η ζωή είναι αυτό που συμβαίνει τη στιγμή που εμείς κάνουμε σχέδια».
Η φυγή στη Νέα Γη. Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ παρακολούθησε μαθήματα για ένα χρόνο σε ιδιωτικό σχολείο, για δύο χρόνια στο Βασιλικό Γυμνάσιο του Εδιμβούργου και για μικρό διάστημα στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου και αυτό ήταν. Το μεγαλύτερο μέρος της εκπαίδευσής του το έλαβε κατ’ οίκον από τον πατέρα του, ενώ σε πολλά πεδία ήταν αυτοδίδακτος. Έτσι σε ηλικία 21 ετών, το 1868, κατόρθωσε να εργάζεται ως επιμελητής στο Πανεπιστήμιο δίπλα στον πατέρα του στο Λονδίνο. Δυστυχώς όμως για την οικογένεια Μπελ τα πράγματα δεν εξελίχτηκαν και τόσο καλά. Η φυματίωση, η μάστιγα της εποχής, σκότωσε τα δύο αδέλφια του, ενώ και ο ίδιος ο Αλεξάντερ μόλις και μετά βίας γλίτωσε, έχοντας όμως μια σοβαρά κλονισμένη υγεία. Οι γονείς αντιλήφθηκαν ότι το υγρό κλίμα της Μεγάλης Βρετανίας ίσως αποτελειώσει αυτό που ξεκίνησε η φυματίωση και έτσι το 1870 μετανάστευσαν στον Καναδά.
Σε αναζήτηση του ήχου. Ο Μπελ δεν άργησε να προσαρμοστεί στη Νέα Γη. Ήδη από τον επόμενο χρόνο δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης την τεχνική ομιλίας των κωφαλάλων, δημιουργώντας τον κώδικα ομιλίας τους με κινήσεις των χεριών, των χειλιών και της γλώσσας με βάση το βιβλίο του πατέρα του Ομιλία μέσω της όρασης (Visible Speech). Το 1872 άνοιξε δική του σχολή όπου εκπαίδευε καθηγητές για κωφαλάλους, εκδίδοντας παράλληλα το σύγγραμμα με τίτλο Πρωτοπόρος στην ομιλία μέσω της όρασης (Visible Speech Pioneer).
Ωστόσο, περιβαλλόμενος σε όλη του τη ζωή από ανθρώπους για τους οποίους ο ήχος ήταν terra incognita, o Μπελ κατά ένα μυστήριο τρόπο στράφηκε προς τα εκεί: την αναπαραγωγή ήχου με τεχνητά μέσα. Πολύτιμος συνοδοιπόρος του σε αυτό το ταξίδι υπήρξε ο Τόμας Γουάτσον, ένας νεαρός επιστήμονας και κατασκευαστής μοντέλων μηχανών που πειραματιζόταν στην κατασκευή μιας διάταξης που θα μετέδιδε ήχο με τη βοήθεια του ηλεκτρισμού.
Παντού υπάρχει ένας Γουάτσον. Βρισκόμαστε στο 1875: ο Μπελ συνεχίζει αδιάκοπα τα πειράματά του. Πάντα με τη βοήθεια του Γουάτσον προσπαθεί να ανακαλύψει έναν τρόπο μετάδοσης της ανθρώπινης ομιλίας με καλώδια, μετατρέποντας τα ηχητικά κύματα σε ηλεκτρικό ρεύμα. Μια από εκείνες τις ημέρες ο Μπελ μουρμουρά στο υπόγειο του σπιτιού του αναζητώντας τον Γουάτσον. Ξαφνικά από τις σκάλες κατεβαίνει ο Γουάτσον, ο οποίος εμβρόντητος τον ρωτά αν τον φώναξε. Η φωνή του Μπελ είχε μεταφερθεί μέσα από την πειραματική συσκευή τους και είχε ακουστεί πεντακάθαρα στον πάνω όροφο. Επρόκειτο για την πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία του κόσμου. Στις 7 Μαρτίου του 1876 το Γραφείο Ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ έδωσε στον Μπελ το σχετικό δίπλωμα που κατοχύρωνε τη συσκευή που μεταδίδει τον ήχο και τη φωνή τηλεγραφικώς.
Πρώιμο CD (φωτόφωνο). Το 1877 παντρεύτηκε την κατά 10 χρόνια νεότερή του κωφάλαλη πρώην μαθήτριά του Μέιμπελ Χιούμπαρντ. Ωστόσο ούτε το οικογενειακό νοικοκύρεμα αποτέλεσε αιτία για να σταματήσει τις έρευνές του. Η επόμενη ανακάλυψη του Μπελ σχετιζόταν με τη μετάδοση του ήχου μέσω μιας φωτεινής δέσμης. Την εφεύρεση αυτή την ονόμασε φωτόφωνο. Το 1880 τιμήθηκε για το έργο του από τη Γαλλία με το ειδικό βραβείο Βόλτα και μεγάλη οικονομική ενίσχυση. Χάρη σε αυτή την ενίσχυση μπόρεσε να χρηματοδοτήσει τις ερευνητικές δραστηριότητές του γύρω από το ζήτημα της εγγραφής του ήχου. Χρησιμοποιώντας ένα χαρακτικό στέλεχος με ελεγχόμενη ταχύτητα και δίσκους ή κυλίνδρους από κερί κατόρθωσε να εγγράψει σε αυτούς τους δίσκους κάποιους ήχους και να τους αναπαραγάγει. Αυτή τη συσκευή την ονόμασε γραφόφωνο. Την προσοχή του τράβηξαν και άλλα ερευνητικά θέματα όπως η ακτινοβολία του ήλιου, το τετράεδρο ως θεμελιώδης δομική μονάδα και τα υδροπτέρυγα σκάφη.
Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ πέθανε στις 2 Αυγούστου του 1922 στο Κέιπ Μπρίτον Άιλαντ, στη Νέα Σκοτία του Καναδά, αφήνοντας πίσω 18 διπλώματα ευρεσιτεχνίας για συσκευές και εφευρέσεις που άλλαξαν τον κόσμο.
Τρίτη 24 Αυγούστου 2010
Οι νόμοι της γκαντεμιάς...!
Μήπωs δεν μάs συμβαίνουν κάτι απο τα παρακάτω αρκετέs φορέs..???
1. Ο νόμος του τηλεφώνου: Όταν καλείς, λάθος αριθμό ποτέ δεν είναι απασχολημένο.
2. Ο νόμος της μηχανικής επιδιόρθωσης: Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν με γράσο ή άλλο υλικό που λερώνει, θα σε πιάσει φαγούρα στη μύτη ή κάπου άλλου.
3. Ο νόμος του εργαστηρίου: Οποιοδήποτε αντικείμενο και αν πέσει, θα κυλήσει προς το λιγότερο προσιτό για εσένα μέρος.
4. Ο νόμος του λεωφορείου: Όταν είσαι στη στάση αρκετή ώρα και αποφασίσεις και ανάψεις τσιγάρο, τότε θα έρθει το λεωφορείο. 5. Ο νόμος του τσιγάρου: Μόλις ανάψεις τσιγάρο, θα προκύψει κάτι που πρέπει να κάνεις, μέχρι το τσιγάρο να καεί από μόνο του.
6. Ο νόμος του άλλοθι: Εάν πεις ψέματα στη δουλειά, ότι άργησες επειδή π.χ. έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου, την επόμενη μέρα το λάστιχο θασκάσει πραγματικά.
7. Ο νόμος του αφρόλουτρου: Μόλις βυθιστείς στην μπανιέρα και έχεις χαλαρώσει, θα χτυπήσει το τηλέφωνο.
8. Ο νόμος της συνάντησης: Η πιθανότητα να συναντήσεις κάποιον που ξέρεις, αυξάνεται όταν είσαι με κάποιον που δεν θέλεις να σας δουν μαζί.
9. Ο νόμος του αποτελέσματος: Όταν ένα μηχάνημα δεν δουλεύει και προσπαθήσεις να το αποδείξεις στον ειδικό που έχει έρθει να το φτιάξει,τότε θα δουλέψει.
10. Ο νόμος του θεάτρου: Τα άτομα που έχουν θέσεις όσο πιο μακριά γίνεται από το διάδρομο, φτάνουν πάντα τελευταίοι.
11. Ο νόμος του καφέ: Μόλις φτιάξεις ζεστό καφέ στη δουλειά, το αφεντικό θα σου ζητήσει να κάνεις μια δουλειά που θα διαρκέσει ακριβώς μέχρι να κρυώσει ο καφές.
12. Ο νόμος της σειράς: Αν περιμένεις σε σειρά και αποφασίσεις να πας στη δίπλα που κινείται πιο γρήγορα, είναι αποδεδειγμένο ότι αυτή που άφησες θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα.
13. Ο νόμος του συγχρονισμού: παίρνεις τηλέφωνο τον φίλο σου αλλά κατά λάθος στο κλείνει στα μούτρα, οπότε σε παίρνει αυτός αλλά ταυτόχρονα τον ξανα καλείς και εσύ και λέει ότι είνα κατειλημένο , το κλείνεις περιμένεις λίγο και ξαναπαίρνεις αλλά την ίδια στιγμή σε παίρνει και ο φίλος σου και του λέει ότι το κατειλημένο. και συνεχίζεται το ίδιο μέχρι να σπάσουν τα νεύρα σου!!
1. Ο νόμος του τηλεφώνου: Όταν καλείς, λάθος αριθμό ποτέ δεν είναι απασχολημένο.
2. Ο νόμος της μηχανικής επιδιόρθωσης: Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν με γράσο ή άλλο υλικό που λερώνει, θα σε πιάσει φαγούρα στη μύτη ή κάπου άλλου.
3. Ο νόμος του εργαστηρίου: Οποιοδήποτε αντικείμενο και αν πέσει, θα κυλήσει προς το λιγότερο προσιτό για εσένα μέρος.
4. Ο νόμος του λεωφορείου: Όταν είσαι στη στάση αρκετή ώρα και αποφασίσεις και ανάψεις τσιγάρο, τότε θα έρθει το λεωφορείο. 5. Ο νόμος του τσιγάρου: Μόλις ανάψεις τσιγάρο, θα προκύψει κάτι που πρέπει να κάνεις, μέχρι το τσιγάρο να καεί από μόνο του.
6. Ο νόμος του άλλοθι: Εάν πεις ψέματα στη δουλειά, ότι άργησες επειδή π.χ. έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου, την επόμενη μέρα το λάστιχο θασκάσει πραγματικά.
7. Ο νόμος του αφρόλουτρου: Μόλις βυθιστείς στην μπανιέρα και έχεις χαλαρώσει, θα χτυπήσει το τηλέφωνο.
8. Ο νόμος της συνάντησης: Η πιθανότητα να συναντήσεις κάποιον που ξέρεις, αυξάνεται όταν είσαι με κάποιον που δεν θέλεις να σας δουν μαζί.
9. Ο νόμος του αποτελέσματος: Όταν ένα μηχάνημα δεν δουλεύει και προσπαθήσεις να το αποδείξεις στον ειδικό που έχει έρθει να το φτιάξει,τότε θα δουλέψει.
10. Ο νόμος του θεάτρου: Τα άτομα που έχουν θέσεις όσο πιο μακριά γίνεται από το διάδρομο, φτάνουν πάντα τελευταίοι.
11. Ο νόμος του καφέ: Μόλις φτιάξεις ζεστό καφέ στη δουλειά, το αφεντικό θα σου ζητήσει να κάνεις μια δουλειά που θα διαρκέσει ακριβώς μέχρι να κρυώσει ο καφές.
12. Ο νόμος της σειράς: Αν περιμένεις σε σειρά και αποφασίσεις να πας στη δίπλα που κινείται πιο γρήγορα, είναι αποδεδειγμένο ότι αυτή που άφησες θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα.
13. Ο νόμος του συγχρονισμού: παίρνεις τηλέφωνο τον φίλο σου αλλά κατά λάθος στο κλείνει στα μούτρα, οπότε σε παίρνει αυτός αλλά ταυτόχρονα τον ξανα καλείς και εσύ και λέει ότι είνα κατειλημένο , το κλείνεις περιμένεις λίγο και ξαναπαίρνεις αλλά την ίδια στιγμή σε παίρνει και ο φίλος σου και του λέει ότι το κατειλημένο. και συνεχίζεται το ίδιο μέχρι να σπάσουν τα νεύρα σου!!
Τι εθνικότητας ήταν τελικά ο Χριστός ;
Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Ιρλανδός:
-Δεν παντρεύτηκε ποτέ
-Δεν είχε ποτέ σταθερή δουλειά
-Η τελευταία του επιθυμία ήταν ένα ποτό.
Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Πορτορικανός:
-Το μικρό του όνομα ήταν Jesus
-Είχε πάντα μπλεξίματα με τον νόμο
-Η μάνα του δεν ήξερε ποιος ήταν ο πατέρας του.
Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Ιταλός
-Μιλούσε κάνοντας χειρονομίες
-Κάθε γεύμα του συνοδευόταν από κρασί
-Δούλευε ως ξυλουργός (?)
Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Μαύρος
-Αποκαλούσε όλον τον κόσμο "αδέλφια" του
-Δεν είχε σταθερή διεύθυνση
-Κανένας δεν τον προσλάμβανε
Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν από την Καλιφόρνια
-Δεν κουρευόταν
-Τριγυρνούσε ξυπόλυτος
-Εφεύρε μια νέα θρησκεία
Και τέλος...
...η απόδειξη ότι ο Χριστός ήταν Έλληνας
-Δούλευε στο μαγαζί του πατέρα του
-Έμενε σπίτι του μέχρι τα 33 του
-Ήταν πεπεισμένος ότι η μητέρα του ήταν παρθένα
-Η μητέρα του ήταν σίγουρη ότι ο γιος της ήταν Θεός!
-Δεν παντρεύτηκε ποτέ
-Δεν είχε ποτέ σταθερή δουλειά
-Η τελευταία του επιθυμία ήταν ένα ποτό.
Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Πορτορικανός:
-Το μικρό του όνομα ήταν Jesus
-Είχε πάντα μπλεξίματα με τον νόμο
-Η μάνα του δεν ήξερε ποιος ήταν ο πατέρας του.
Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Ιταλός
-Μιλούσε κάνοντας χειρονομίες
-Κάθε γεύμα του συνοδευόταν από κρασί
-Δούλευε ως ξυλουργός (?)
Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Μαύρος
-Αποκαλούσε όλον τον κόσμο "αδέλφια" του
-Δεν είχε σταθερή διεύθυνση
-Κανένας δεν τον προσλάμβανε
Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν από την Καλιφόρνια
-Δεν κουρευόταν
-Τριγυρνούσε ξυπόλυτος
-Εφεύρε μια νέα θρησκεία
Και τέλος...
...η απόδειξη ότι ο Χριστός ήταν Έλληνας
-Δούλευε στο μαγαζί του πατέρα του
-Έμενε σπίτι του μέχρι τα 33 του
-Ήταν πεπεισμένος ότι η μητέρα του ήταν παρθένα
-Η μητέρα του ήταν σίγουρη ότι ο γιος της ήταν Θεός!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)